Saint Seiya: Legend of Sanctuary — Kompletny Przewodnik po Filmie z 2014 roku

Saint Seiya: Legend of Sanctuary trafił do japońskich kin 21 czerwca 2014 roku jako pierwszy film kinowy w historii franczyzy i jedna z najbardziej ambitnych technicznie produkcji CGI, jakich podjęło się Toei Animation. Projekt stanowił wyrachowaną próbę ponownego przedstawienia franczyzy współczesnej publiczności za pomocą języka wizualnego zupełnie różnego od ręcznie rysowanej animacji cel, która definiowała oryginalny serial z 1986 roku.

Powstał film, który podzielił fanów, jednocześnie przedstawiając Saint Seiya pokoleniu, które nigdy nie zetknęło się z oryginałem. Niezależnie od tego, czy podchodzi się do niego jako do samodzielnego spektaklu, czy adaptacji ukochanego materiału źródłowego, Legend of Sanctuary zajmuje wyjątkowe miejsce w czterdziestoletniej historii franczyzy.

Fabuła Legend of Sanctuary

Narracja podąża tą samą strukturalną osią co Arc Sanktuarium z mangi Masami Kurumady: pięciu Brązowych Rycerzy musi przebić się przez 12 Domów Zodiaku, aby ocalić Atenę, która w tej wersji odrodziła się jako nastolatka o imieniu Saori Kido.

Historia otwiera się sceną omdlenia Saori spowodowanego tajemniczą chorobą — ujawnioną jako skutek Złotej Strzały wystrzelona przez Papieża Arlesa, który w sekrecie służy mrocznej połowie Sagi z Bliźniąt. Jedynym lekarstwem jest usunięcie strzały przy ołtarzu w komnacie Papieża na szczycie Sanktuarium. Brązowi Rycerze, działając na podstawie wskazówek przekazanych przez Aiolosa ze Strzelca przed jego śmiercią dziesiątki lat wcześniej, ruszają do ataku.

Każdy Dom stanowi odrębną walkę: Seiya wiedzie szturm przeciw Aldebaranowi z Byka w pierwszym i drugim Domu, po czym drużyna się rozdziela; Shiryu staje naprzeciwko Dohko z Wagi; Hyoga zmierza się z Camusem z Wodnika; Shun napotyka Afrodytę z Ryb; a Ikki wchodzi w bój z drugą osobowością Sagi z Bliźniąt w walce iluzji i kosmicznego ognia. Kulminacja filmu obejmuje ujawnienie dwoistej natury Sagi i klasyczne rozwiązanie, które definiuje emocjonalne jądro tego arcku w każdej wersji mitologii.

Produkcja CGI i Podejście Wizualne

Legend of Sanctuary powstało przy użyciu pełnej animacji 3D CG zamiast tradycyjnej animacji cel 2D, z którą kojarzy się franczyza. Toei Animation współpracowało przy renderowaniu i produkcji technicznej z Marza Animation Planet, znane z wysokiej jakości pracy CG związanej z grami.

Reżyser Keiichi Sato — wcześniej znany ze stylizowanych produkcji takich jak Tiger & Bunny i Casshern Sins — nadał 12 Domom architektoniczną grandeur: każdy z nich ma odrębną estetykę środowiskową. Dom Barana prezentuje krystaliczne lodowe struktury; korytarze Domu Raka przesuwają się pod wpływem zdolności Deathmaska; Dom Lwa płonie słonecznym światłem. Ta różnorodność środowiskowa była jednym z najspójniej chwalonychaspektów krytycznych, docenianym nawet przez widzów, którzy znajdowali projekty postaci kontrowersyjnymi.

Same Zbroje zostały przeprojektowane z geometrycznych pancerzy Kurumady w formy łączące organiczne faktury z mechaniczną artykulacją. Złote Zbroje w szczególności otrzymały rozbudowane opracowanie powierzchni mające sugerować żywy metal, a nie odlewnaną stal — językowi projektu, który tworzył uderzające wizualia w ruchu, odbiegając jednocześnie znacznie od ikonicznych oryginałów Kurumady.

Obsada Głosowa

W zauważalnym odejściu od tradycji Toei nie zebrało na nowo obsady głosowej z anime TV z 1986 roku. Produkcja zrekrutowała nową obsadę: aktor Ryō Katsuji użyczył głosu Seiya. Wśród pozostałych głównych aktorów znaleźli się Daisuke Ono jako Saga z Bliźniąt, Hiroshi Kamiya jako Milo ze Skorpiona, Mamoru Miyano jako Aiolia ze Lwa i Kenichi Suzumura jako Shiryu ze Smoka. Kompletna obsada wszystkich 12 Złotych Rycerzy dała ekipie możliwość zaangażowania czołowych aktorów głosowych.

Doświadczony aktor głosowy Tōru Furuya — który grał Seiyę w oryginale z 1986 roku — nie powrócił do roli w filmie, co wzbudziło znaczną dyskusję wśród wieloletnich fanów. Nowa obsada wypadła dobrze oceniana samodzielnie, choć wielu widzów znalazło nieobecność oryginalnych wykonawców trwałą przeszkodą w emocjonalnym zaangażowaniu w historię.

Porównanie z Oryginalnym Anime i Mangą

Arc Sanktuarium w anime TV z 1986 roku obejmuje w przybliżeniu odcinki od 42 do 114 — ponad 70 odcinków, przy czym pojedyncze konfrontacje ze Złotymi Rycerzami często trwały od dwóch do czterech odcinków każda. Skondensowanie tego do 93-minutowego filmu wymagało istotnych wyborów co do tego, co zachować, a co wyciąć.

Strukturalne podobieństwa: rana Złotą Strzałą Ateny, cel dotarcia do ołtarza Papieża, śmierć i zmartwychwstanie Złotych Rycerzy stojących po stronie Brązowych wojowników, oraz ujawnienie podwójnej osobowości Sagi z Bliźniąt — wszystko to przetrwało kondensację. Emocjonalny łuk skorumpowanego Papieża reprezentującego łagodną fasadę skrywającą ciemność pozostaje kręgosłupem historii.

Zauważalne odejścia od źródła: wątek poszukiwania przez Seiyę siostry Seiki jest całkowicie nieobecny; Srebrni Rycerze, którzy antagonizują Brązowych Rycerzy w serialu TV, nie pojawiają się; kilka osobowości Złotych Rycerzy jest uproszczonych (Deathmask z Raka, którego rozbudowana scena w komnacie jest jednym z najbardziej niezapomnianie mrocznych fragmentów anime, otrzymuje w filmie krótkie potraktowanie); oraz sekwencja Exclamation Ateny — legendarna technika kombinowana Złotych Rycerzy — nie pojawia się.

Odbiór i Dziedzictwo

Legend of Sanctuary otworzyło się przy umiarkowanych wynikach box office w Japonii, generując wystarczające przychody, by Toei uznało eksperyment kinowy za częściowy sukces. Odbiór krytyczny był mieszany: publikacje poświęcone animacji chwaliły wizualną ambicję i projekt produkcji, jednocześnie wskazując na emocjonalne spłaszczenie przypisywane przez część krytyków skondensowanej narracji i nowej obsadzie głosowej.

Najbardziej trwałym wpływem filmu była jego rola promocyjna. W miesiącach następujących po premierze serwisy streamingowe zaczęły licencjonować oryginalne anime z 1986 roku w wielu językach, tworząc odnowiony cykl odkrywania, który nieustannie sprowadza widzów z powrotem do źródłowej mitologii franczyzy. W Ameryce Łacińskiej i Francji, gdzie franczyza nosi szczególne kulturowe znaczenie, film spotkał się z podwyższonym zainteresowaniem w porównaniu z rynkami, gdzie historia Saint Seiya była mniej prominentna.

Najczęściej Zadawane Pytania